Tai Chi Zero (2012) OCR 23.976 fps runtime 01:38:07
ช่วงกลางราชวงศ์ชิง
อำนาจของราชวงศ์เริ่มเสื่อมสลาย
ศึกนอก จากการรุกล้ำของชาติตะวันตก
ศึกใน เกิดความวุ่นวายจากกองกำลังกบฏ
บรรพบุรุษเทียนเหว่ย จงคุ้มครองทหารข้า
พี่น้องทั้งหลาย
กำจัดพวกศัตรู แล้วยึดเมืองหลวงให้จงได้
แป้งและข้าว จะมีกินตลอดไป
ฆ่า...
บุกเลย!
กองกำลังลัทธิกบฏ 1 แสนนาย
บุกเข้าปักกิ่ง จนถึงมณฑลซานตง
พวกทหารไม่อาจต่อกรได้
เพราะกลุ่มของลัทธิกบฏนั้น
มีตัวประหลาดจอมพลังอยู่
ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็น ปรมาจารย์ไท้เก็ก
"ลู่ฉ๋าน"
ชนะศึกแล้วไปกินข้าวนะ
"หยวน เสี่ยวเฉา" เป็น "ตัวประหลาด"
ผู้ชนะเหรียญทอง "วู ซู" ปี 2008
แย่ละ ข้าศึกส่งทหารม้ามาแล้ว
"อาหนั๋น"
ให้ "ลู่ฉ๋าน" เอาจริงได้แล้ว
จะดีเหรอครับ?
บอกให้ไปไงล่ะ
ครับ
"ลู่ฉ๋าน"
ขอโทษทีนะ
18 ปีก่อน ที่เมือง "เหอ เป่ย"
เด็กประหลาด ได้ถือกำเนิดมา
"ซู ฉี" เป็น "แม่หยาง"
เด็กน้อย "หยาง ลู่ฉ๋าน"
เกิดมาไม่เหมือนคนอื่น
บนศีรษะ มีหน่อประหลาดอยู่
"แม่หยาง" เชื่อว่าลูกชายตนพิเศษกว่าคนอื่น
เธอมอบความรักทั้งหมดให้ "ลู่ฉ๋าน"
นายท่าน...ดูลูกของเราซิคะ
"หลิว เหว่ยเฉียง" เป็น "พ่อหยาง"
ผู้กำกับ "irาfernal Affairs"
ท่านช่วยดูหน่อยคะ
เห็นอะไร ก็กินเข้าไปหมด!
แม่จ๋า...ก็ข้าหิวอ่ะ
"แม่หยาง" คิดการณ์ไกลถึงวันข้างหน้า
ผู้ชายพึ่งพาไม่ได้ จึงตัดสินใจพึ่งตนเอง
"สมุดบัญชี"
เธอจำต้องดูแลตัวเอง และลูกน้อย
แล้วฤดูหนาวก็มาถึง
ทุกท่าน อาจารย์ข้าจะรำมวยให้ชม
"เฟิ๋ง เค้ออัน" เป็น "เหล่าจ้าว"
ผู้ร่วมก่อตั้ง "เฉินหลง" Stunt Team
อะไรกันเนี่ยะ?
ของเจ้าเหรอ...เรียกแล้วมันตอบเจ้าเหรอ?
ฟักเชื่อม!
ที่หัวมีหน่อด้วย!
อาจารย์...เค้าไปไหนกันหมด
อาจารย์ เด็กนั่นเลียนแบบวิชาเรา
หนักหน่วงไม่เบาเลย!
ขณะเดียวกัน "แม่หยาง" ถูกจับได้เรื่องปลอมบัญชีเงิน
ปีนี้เจ้าขโมยเงินข้าไปเท่าไหร่แล้ว
ข้าทำเพื่ออนาคตของ "ลู่ฉ๋าน"
ตีมันให้ตาย!
ใครกล้า?
ข้าคือ "ฮูหยิน" ของบ้านนี้นะ
ไม่ต้องให้พวกเจ้าลงมือหรอก!
อาจารย์ ทำไมต้องเดินตามเจ้านี่ด้วย
อย่ามองข้ามนะ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาแน่!
ท่านแม่!
แม่คงอยู่ดูแลเจ้าไม่ได้แล้ว
ข้าชื่อ "จ้าว คานผิง" รู้สึกได้ว่าคุณชายน้อยไม่ธรรมดา
จุดนี้เรียกว่า "มงกุฎบุปผา"
ถึงฝึกกังฟู มาหลายสิบปี ก็ไม่สามารถมาถึงขั้นนี้ได้
คุณชายมีติดตัวมาแต่กำเนิด พลังของเค้าไร้ขีดจำกัด
ขอท่านมอบคุณชายน้อยให้ข้าเถอะ
คุกเข่า!
มีแต่ท่าน ที่รู้สึกถึงศักยภาพของเค้า เช่นเดียวกับข้า
จำให้ดีนะ... ชีวิตนี้ เจ้าทำเรื่องดี ได้ซักเรื่องก็พอแล้ว
แม่ขอนอนก่อนนะ...
10 ปีผ่านไป
"ลู่ฉ๋าน" กลายเป็นทหารของลัทธิกบฏ
"เหล่าจ้าว" กลายมาเป็นหัวหน้าพวกกบฎ
ผู้รวบรวมกองกำลังจาก นักแสดงเร่ร่อนตามถนน
"ลู่ฉ๋าน"
"พี่หนั๋น"
ขอโทษนะ
อะไรกันเนี่ยะ!
หลีกไป!
หลีกไป หลีกไปหน่อย!
หลีก หลีกหน่อย!
"ลุงต่อง" ของมีค่าชิ้นนี้ยกให้ท่านดูแลนะ
"เหลียง เซี่ยวหลง" นักแสดงคิวบู๊ตั้งแต่ยุค 70 เป็น "ลุงต่อง"
ส่งเจ้าบื้อไปหาที่ตายอีกแล้ว
สวัสดีครับ
รบกวนท่านลุงอีกแล้ว
ซื่อบื้อเอ๋ย
เจ้าอยากเป็น หรือตายละ?
หา!
อยากตายข้าก็จะไม่ขวางเจ้า
แต่ถ้าอยากอยู่
ก็จงฟังที่ข้าพูด
ต่อไปอย่าให้ใครมาแตะ "มงกุฎบุปผา" ของเจ้าอีก
เจ้านะอย่าได้ใช้กำลังอย่างนี้อีก
ไม่เช่นนั้นได้อายุสั้นแน่
หมายความว่าไงครับ
อาจารย์เจ้าคิดแต่จะทำศึก
ไม่ได้ห่วงชีวิตเจ้า หรือคนอื่นหรอก!
ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป
เจ้าได้จบเห่แน่ๆ
ไม่นะ! อาจารย์บอกว่ายิ่งรบข้ายิ่งแกร่ง
อาจารย์เจ้าสอนวิชาแบบนี้
ใช้ท่ารุนแรงและดุดัน มีแต่จะทำให้กำลังภายในของเจ้าแย่ลง
ทั้งยังจะทำให้อายุเจ้าสั้นลง
ดูติ่งเนื้อของเจ้าซิ
จากแดงเป็นม่วง
เปลี่ยนเป็นดำเมื่อไหร่
เจ้าได้ตายแน่นอน
ดังนั้น เจ้าต้องเริ่มฝึกกำลังภายใน
ปรับสมดุลย์ร่างกายใหม่
เจ้าถึงจะอยู่รอดได้
กำลังภายใน?
ที่ไหนสอนครับ?
"หมู่บ้านตระกูลเฉิน"
เจ้าไม่รู้จักรักษาคนไข้ พูดถึงแต่ "หมัดตระกูลเฉิน"
ทำไม...ยังไม่เลิกอีก
อาจารย์
ข้าเป็นหมอ
ไม่อาจทนเห็นคนตาย โดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ไม่รู้อิโหน่อิเหน่!
เจ้าถูกตัดนิ้วเพราะขโมยเรียนวิชา ยังคิดจะให้ร้ายเค้าอีก
อย่าไปฟังเรื่องเหลวไหล
ฝึกหมัดที่ข้าสอนเจ้าต่อไป
อย่าดี่ม!
อะไรกันเนี่ยะ?
ร้อนได้ที่ดี่มซะ
ขอลอง "หมัดบ้านเฉิน" ของเจ้าหน่อย
แก
ไอ้โจรขโมยวิชา
ถูกต้อง
ข้าขโมยเรียนวิชาหมัด
เพียงแค่ 3 กระบวนท่า
ก็มากพอที่จะปราบเจ้าได้แล้ว
ดูติ่งเนี้อของเจ้าซิ จากแดงเป็นม่วง
เปลี่ยนเป็นดำเมื่อไหร่ เจ้าได้ตายแน่นอน
ดังนั้น เจ้าต้องเริ่มฝึกกำลังภายใน
ปรับสมดุลย์ร่างกายใหม่
เจ้าถึงจะอยู่รอดได้
ทหารชิงลอบโจมตี
รีบตื่นเร็วเข้า
ไฟไหม้แล้ว!
ลุงต่อง!
"ลู่ฉ๋าน"
รีบไปที่หมู่บ้านเฉิน!
ขอร้องปรมาจารย์ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง" ให้ถ่ายทอดวิชาให้กับเจ้า
ไม่เช่นนั้น เจ้าต้องตายแน่นอน
ลุงต่อง! ลุงต่อง!
อาจารย์!
"ลู่ฉ๋าน" อาจารย์ตายแล้ว
"พี่หนั๋น"
หนีไป หนีไป!
เจ้าเป็นใคร?
จะไปที่ไหน?
ข้าชื่อ "หยาง ลู่ฉ๋าน"
จะไปที่หมู่บ้านเฉิน
เจ้าต้องข้ามเขาลูกนั้นไป
เขาลูกไหน?
นั่นไง!
"หมู่บ้านเฉิน"
ปรมาจารย์เฉิน อยู่ที่ไหนครับ?
เจ้าจะเรียนกังฟูเหรอ?
ครับ
หมัดตระกูลเฉิน ไม่สอนคนนอก
กลับไปเถอะ
ท่านอา
ที่ไหนสอนหมัดตระกูลเฉินบ้าง?
หมัดตระกูลเฉิน ไม่สอนคนนอก
คือว่า...
หมัดตระกูลเฉิน ไม่สอนคนนอก
ชนะแล้ว!
ทำไมถึงห้ามคนเรียนนะ?
หลบไป หลบไป!
อะไรกันเนี่ยะ!
ทางนี้!
แย่แล้ว!
เจ้าไม่เป็นไรนะ?
เจ็บตรงไหนบ้าง?
Angelababy เป็น "เฉิน หยู้เหนียง"
"หยู้เหนียง"
เป็นยังไงบ้าง?
Eddie Peng เป็น "ฟาง จี่อจิ้ง"
เขาไม่เป็นไร ก็กลับเถอะ
ข้าชื่อ "เฉิน หยู้เหนียง"
คนที่หมู่บ้านรู้จักข้าดี
ถ้าเจ้าเจ็บตรงไหน ก็ไปหาข้านะ
"หยู้เหนียง"
ท่านปรมาจารย์ กลับมาแล้วยัง
ข้าจะพาแม่ไปตรวจอาการ
ยังเลย ท่านพอใจถึงจะกลับมาคะ
กลับมา ฝากสวัสดีปรมาจารย์เฉินด้วย
คะ
ปรมาจารย์เฉิน ท่านไหนครับ?
ที่นี่มีปรมาจารย์ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง" แค่คนเดียวเท่านั้น
"บ้านตระกูลเฉิน"
ไหวไหมเนี่ยะ!
ไอ้ของอย่างนี้ มันจะสว่างจริงเหรอ
พูดมากจริง
เจ้าลองไหม!
ของต่างชาติ ข้าไม่แตะหรอก
เรื่อง "ฟาง จื่อจิ้ง" เจ้าว่าไงบ้าง
แค่ไปเรียนเมืองนอกไม่นาน
ก็ลืมกังฟูหมด
"หัวหน้าวิศวกร" ก่อสร้างทางรถไฟจี๋อลี่
ไอ้จืดนั่น!
ตั้งแต่เล็กก็เหม็นขี้หน้ามันแล้ว
ใส่ชุดต่างชาติ
ขับรถต่างชาติ
พ่อคงไม่ให้น้องเรา แต่งกับมันนะ
เค้าสองคน ถูกจับคู่ตั้งแต่เด็ก
แถมน้องเราพอใจเจ้านั่นด้วย
คราวนี้ถ้าน้องเล็กรู้เข้า
ต้องหาว่าเราจงใจแกล้งแน่
พี่ 5
ท่านมาถึงก่อน
วันนี้มีเรื่องอะไรเหรอ?
ไม่รู้ซิ!
วางใจเถอะ
ทุกอย่างต้องราบรี่นแน่
พอสร้างทางรถไฟ
เจ้าไม่ต้องจากไปแล้วซิ
ขบวนรถเริ่มจาก "เจิ้งโจว"
ผ่านเมือง "ฮ๋ายชิ้ง"
ถึงสถานีปลายทางที่ "หมู่บ้านเฉิน"
ท่านลุง 3
มากันครบแล้ว
ท่านลุง 3
ทำไมเจ้าถึงใส่ชุดนี้?
ลุง 3 เชิญนั่ง
"เฟิ๋ง ชุ้ยฟาน" เป็น ท่านลุง 3
พ่อเจ้าล่ะ?
ไม่ทราบคะ?
เกีอบครึ่งเดือนแล้ว ข้ายังไม่เจอท่านเลย
ขอบคุณทุกท่าน
ที่สละเวลามาร่วมชุมนุม แผนสร้างทางรถไฟ
"จื่อจิ้ง" เติบโตจากที่นี่
ก็ได้ทุกท่านคอยดูแล
ตอนนี้เรียนจบกลับมา
ได้เป็นถึง "หัวหน้าวิศวกร" ก่อสร้างทางรถไฟจี๋อลี่
ถือเป็นความภูมิใจให้กับทุกท่านได้
ทำไมต้องเอา "กระโถน" ไปไว้บนหัวนะ
ทุกท่าน
นี่คือแบบจำลอง "ทางรถไฟ"
นี่คือขบวนรถไฟ
วิทยาการสมัยใหม่ของต่างชาติ
เป็นความหวังใหม่ของ "ราชวงศ์ชิง"
รถเริ่มจาก "เจิ้งโจว"
ผ่านเมือง "ฮ๋ายชิ้ง"
ถึงปลายทางที่ "หมู่บ้านเฉิน"
บรรทุกน้ำตาลทราย ยาฝรั่ง
ลำเลียง "มันเทศ" ของเราออกขายได้ด้วย
บรรทุกลำเลียงไปอย่างง่ายดาย
อย่างเช่น จากหมู่บ้านเฉินถึงปักกิ่ง
ขี่ม้าเร็วสุด 2 วัน
หากนั่งรถไฟ
สบาย สบาย
วันเดียวเท่านั้น!
"ซ๋ง ไน๋จิ่น" เป็น "สะใภ้รอง"
สบายเหรอ?
เจ้าคิดบ้างไหม?
ถ้ารถไฟมาที่นี่
คนที่หมู่บ้านจะเป็นอย่างไร สุสานบรรพชนจะเป็นอย่างไร
ปัญหาพวกนั้นเอาไว้ทีหลัง
ตอนนี้ขอทุกท่านเบิ่งตาให้กว้าง
นี่คือ อำนาจของเทคโนโลยีตะวันตก
สว่าง...สว่างแล้ว
ที่เห็นนี่คือ "ไฟฟ้า"
คือความหวังและอนาคตของเรา
ไฟไหม้แล้ว!
อย่าเพิ่งไป!
ของเล่นต่างชาติ ไม่เห็นได้ความเลย
ไม่เลวนะ
ไอ้จีดนี่แหละ! ความหวังของชาติ
เจ้าเจ็บตรงไหนเหรอ?
ไม่มี...นิ
ข้าไม่ต้องการเงิน
ไม่บาดเจ็บ ไม่ต้องการเงิน
แล้วมาหาข้าทำไม?
ข้ามาหา "ปรมาจารย์เฉิน"
เพื่อฝึกกังฟู
หมัดตระกูลเฉิน ไม่ถ่ายทอดให้คนนอก
ตั้งแต่เข้ามาที่นี่
ทุกคนพูดเหมือนกันหมด
พวกเค้าก็บอกเจ้าแล้ว!
ทึ่มจริง!
ข้าไม่โง่นะ
แม่บอกว่าอย่าเสียเปรียบใคร
เจ้าทำข้าเจ็บตัว
ต้องช่วยข้าให้พบท่านนะ
แน่ใจ ว่าจะเรียนหมัดตระกลูเฉิน?
อีม
เจ้าตรงไปทางนี้
อีก 7 ลี้ เจอต้นไม้ใหญ่เลี้ยวขวา
เห็นซอกเขาเลี้ยวซ้าย
จะเจอเขา "อู๋เลี่ยง"
"ปรมาจารย์เฉิน" ทำสมาธิอยู่บนนั้น
ข้ามาแล้ว!
เดือดแล้ว เดือดแล้ว!
นี่เรียกว่า "กาแฟ"
ผงกาแฟก็ใช้เมล็ดกาแฟบดเอา
"จื่อจิ้ง" นำมาจากหมู่เกาะบริเตน
ต้มน้ำดื่มจะหอมกว่า "ชา" อีก
อะไรกันขมกว่ายาซะอีก
เจ้าไม่รู้จักของดี
ยิ่งขมยิ่งเป็นของชั้นดี
ดูนี่ ต้องดื่มอย่างนี้
อะไรกันเนี่ยะ?
บนเขามีแต่แม่ชี
ไม่เห็นมีปรมาจารย์เฉินเลย
ฝีเท้าไม่เลวนิ
นึกว่าอีกหลายวัน
ไปกันเถอะ
ปรมาจารย์เฉินล่ะ?
อย่าเพิ่งไป
ข้าต้องเรียนวิชา
พาข้าไปหาท่าน
เจ้าผลักข้าได้...ค่อยคุย!
เลิกเถอะ เลือดเค้าไหลแล้ว
ข้าไม่ได้ทำนะ
เค้าดันทุรังเอง!
แย่แล้ว
เค้าไปไหนแล้ว?
อะไรกันเนี่ยะ
ท่านอา
ปล่อยข้า...ลงไปได้ไหม?
ข้าช่วยหยุดเลือดให้เจ้าอยู่
ไม่งั้นเลือดคลั่งอยู่ในหัว
เจ้าได้ตายแน่ๆ
ท่านอา
ก็ได้ ก็ได้
"เหลียง เจียฮุย" เป็น "นายช่าง"
ท่านเป็นกังฟูไหม?
ช่วยสอนข้าที
ข้าก็แค่คนใช้แรงงาน
ไม่รู้จักหมัดตระกูลเฉิน ตระกูลหลี่ หรอก!
ถ้างั้น
ท่านรู้จักปรมาจารย์ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง" ไหม!
ข้าจะขอเป็นศิษย์ท่าน
คนที่นี่
พอข้าบอกจะเรียนกังฟู
ไม่ไล่ข้า ก็ตีข้า!
เจ้าจะฝึกกังฟู
เพื่อรักษาอาการเหรอ?
แม่ข้า...
แม่ข้าบอกว่า
ชีวิตนี้ข้าทำเรื่องดี ได้ซักเรื่องก็พอแล้ว
ท่านบอกให้ข้าหมั่นฝึกกังฟู
แม่เจ้าล่ะ
เสียแล้ว...
เจ้าไปซะเถอะ
"หมัดตระกลูเฉิน" ไม่สามารถถ่ายทอดให้เจ้าได้
ถึงอยู่นี่ก็เปล่าประโยชน์
"มงกุฎบุปผา" ของเจ้าสีคล้ำลงแล้ว
ถึงเจ้าอดทนก็คงไม่นานหรอก
รีบไปหาหมอรักษาเถอะ
ท่านอา...
อะไรกันเนี่ยะ?
ตอนเจ้าให้เครื่องนี้กับข้า บอกว่าจะสอนเต้นรำ
มาเถอะ
คงไม่ใช่เวลานี้หรอก...
ข้าขอตัวก่อน
หมู่บ้านเราเล็กแค่นี้เอง
หลายคนไม่เคยออกจากที่นี่เลย
จะให้พวกเค้ายอมรับสิ่งใหม่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เจ้าสอนข้าก่อน อะไรก็ได้
พอเป็นแล้ว ข้าจะสอนพวกเค้าเอง
ถ้างั้น ต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่
ข้ารับปากท่านข้าหลวง ว่าจะเสร็จภายใน 10 วัน
ข้าจะทำยังไงดี?
ที่จริง...
ถ้าเรา 2 คนเป็นครอบครัวเดียวกัน
เรื่องสร้างทางรถไฟ
ก็จะง่ายขึ้น
ถ้าเช่นนั้น
ข้าต้องพึ่งเจ้า ถึงจะสำเร็จ
ข้าเติบโตจากที่นี่
เป็นแค่หลานนอก ใช้นามสกุลอื่น
ไม่สามารถเรียนหมัดตระกลูเฉิน ถูกพี่เจ้ารังแก
หวังว่าเรียนจบกลับมา
ทุกคนจะนับถือข้า
สุดท้าย...
สุดท้ายก็เปล่าประโยชน์
เจ้าเป็นถึงผู้สืบทอดโดยตรง
ข้าก็แค่ญาติห่างๆ
ไม่คู่ควรกับเจ้าหรอก
ใส่เข้าไปในช่องนี่แหละ
มาแล้ว มาแล้ว
"ที่ทำการไปรษณีย์หมู่บ้านเฉิน"
ใช่แล้ว...ห่อนั้นแหละ!
"จื่อจิ้ง"
เรื่องทางรถไฟ
คงไม่สำเร็จในตอนนี้
ส่วนเรื่องงานแต่ง
ขออย่าได้เลื่อนอีกเลย
ข้าจะเรียนกังฟู
เจ้าไม่กลัวตายเหรอ?
ไม่กลัว
เพื่อฝึกกังฟู อะไรข้าก็ไม่กลัว
ดีล่ะ
งั้นข้าจะส่งเสริมเจ้า
ดูให้ดีล่ะ
ท่านี้เรียกว่า "ม้าป่าส่ายคอ"
เจ้าจะเรียนกังฟูนี่!
จะนอนอยู่ทำไม!
ลุกขึ้นมา!
ตามไม่ทัน
ขอดูอีกที
มาซิ
"ฝ่ามือคู่"
เข้ามาซิ
"10 เท้าข้ามบัว"
อะไรกันเนี่ยะ?
นับแต่นี้
ห้ามเจ้าเหยียบที่นี่อีก
หากไม่ฟัง
ไม่ว่าใคร แก่หรือเด็ก ก็ตีเจ้าได้
ปิดประตู!
ห้ามเข้า!
ท่านข้าหลวง!
คนที่หมู่บ้านเฉิน ขาดภูมิปัญญา
ข้าอธิบายมาครึ่งเดีอน
ก็ไม่เข้าใจ
พอแล้ว พอแล้ว
ค่าเดินทาง 30 ตำลึง
ค่าอาหาร 17 ตำลึง
ค่าใช้จ่ายจิปาถะ 12 ตำลึง
เจ้าไปสร้างรถไฟ หรือไปเที่ยวกัน
ใช้จ่ายไปถึง 61 ตำลึง
เงินนั่น คือหยาดเหงื่อของประชาชนนะ
ข้าเคยเป็นพ่อค้า ถูกคนหัวเราะเยาะ
แม้แต่ถั่วยังนับเม็ด
แม้แต่ชุดที่ใส่อยู่ยังเป็นของข้าหลวงคนก่อน
ดูซิ! เจ้าจะแก้ตัวยังไง
ท่านข้าหลวง
อุปสรรคนี้
ไม่เพียงแต่ท่านที่ร้อนใจ
ทางสำนักงานก็กดดันข้ามา
ตอนนี้ได้ส่งที่ปรึกษา จากต่างชาติมาตรวจสอบ
ที่ปรึกษา?
แถวตรง!
ท่านข้าหลวง ข้าคือ " แคลร์ "
เป็นที่ปรึกษาของสำนักงาน อินเดียตะวันออก
"องค์ชายชุ๋น" ก็เป็นเพื่อนกับข้า
องค์ชาย!
ส่งเจ้ามาตรวจสอบข้าเหรอ?
ไม่ใช่
ทางเราทราบว่า "ท่านฟาง" กำลังเจออุปสรรค
จึงส่งข้ามา ช่วยแก้ไข
"ฟาง จื่อจิ้ง" ยังแก้ไม่ได้
แล้วหญิงต่างชาติจะแก้ได้หรือ
เรียนไต้เท้า
" แคลร์ " ไม่ได้มามือเปล่า
ในเมื่อพูดดีด้วยไม่ได้
เราจำเป็นต้องใช้ เครี่งจักรกลเข้าช่วย
"ลู่ฉ๋าน"
ชีวิตนี้เจ้าทำเรื่องดี ได้เรื่องหนึ่งก็พอแล้ว
หมั่นฝึกกังฟูจากอาจารย์นะ
ข้าต้องไปที่หมู่บ้าน
ด่านแรก: ประตูทางเข้า
"ซ๋ง ซินซิน" เป็น "ลุงฉิ๋น"
นักแสดงจากเรื่อง "หวงเฟยหง"
"หยาง ลู่ฉ๋าน" กับ "ลุงฉิ๋น"
ด่านแรก "ลุงฉิ๋น" ผู้ชนะ
ด่านที่ 2: ที่ตลาด
"เจาตี้" กับ "หยาง ลู่ฉ๋าน"
พี่ "หยู้เหนียง" สั่งไว้ไม่ให้เจ้ามาที่นี่
ออกไป
"เว่ย อ้ายซวน" เป็น "เจาตี้"
เด็กอัจฉริยะ จากโรงเรียนนักกีฬาปักกิ่ง
คิดหนีเหรอ?
120 ปีผ่านมา
87 คน ที่มาขอเรียนกังฟู
63 คน จากไปเพราะรู้ว่า หมัดตระกูลเฉินไม่สอนคนนอก
11 คนแพ้ตั้งแต่ด่านแรก 5 คนแพ้ด่านที่ 2
ด่านที่ 2 "หยาง ลู่ฉ๋าน" ผู้แพ้
ด่านที่ 3: ซุ้มประตู
"ซีว ฮุ้ยฮุ้ย" เป็น "เจ๊นกกระจอก"
หัวหน้าโค้ชทีม "อิตาลี วู ซู"
"หยาง ลู่ฉ๋าน" กับ "เจ๊นกกระจอก"
ผ่องแล้ว!
ส่วนคนที่เหลือ ก็พ่ายแพ้กับด่านที่ 3
รอดแต่ "ลุงต่อง 8 นิ้ว" เพียงคนเดียวเท่านั้น
ถูกตีขนาดนี้ยังไม่ไปอีก?
"หมัดตระกูลเฉิน" เยี่ยมมากนะ!
แบบนี้...จับไว้
แล้วดึง
แล้วเกี่ยว
ทะลุผ่าน
ข้ารู้สึกดีมากเลย
คนแบบนี้ก็มีด้วย ถูกเค้าตีแล้วยังดีใจอีก
ว่าแต่...ท่าของเจ้าเหมือนมาก
ใช่ครับ!
ตั้งแต่เล็ก ข้าก็จำเค้ามาแบบนี้
ใครใช้ท่าอะไร ข้าจำได้หมด
ถ้าอย่างนั้น?
ทำไมเจ้าไม่โต้กลับ ด้วยท่าของพวกเค้าเอง
ยังไงครับ?
คราวหน้า ถ้าเจ้าสู้กับพวกเค้าอีก
จำท่าพวกเค้าไว้
คนอื่นทำอย่างไร เจ้าก็ทำตามนั้น
ดูนั่น! เจ้าบื้อมาอีกแล้ว
จะสู้กับ "เฮียเต้าหู้" เหรอ?
ด่านที่ 4: ในหมู่บ้าน
"เซินซึ" เป็น "เฮียเต้าหู้"
ทายาทรุ่นที่ 12 ของหมัดตระกูลเฉิน
ถ้าเจ้าแตะเต้าหู้ในมือข้าได้
ถือว่าเจ้าชนะ
เจ้านี่มันดื้อด้าน ไม่ห่วงชีวิตตัวเองเลย
คราวหน้าถ้าเจ้าสู้กับพวกเค้าอีก
จำท่าทางเค้าไว้
คนอื่นทำอย่างไร
เจ้าก็ทำตามนั้น
กระบวนท่า "ลิงถวายผล"
"ลิงถวายผล" มันต้องอย่างนี้
ต้องท่านี้ "เฉื่อยชาสวมเสื้อ"
ใครผลักข้า!
เต้าหู้ของท่าน
ขอโทษนะ
เมื่อกี้โชคช่วยนะ เอาใหม่เถอะ
ไอ้น้อง! เจ้าชนะแล้ว
เจ้าบี้อ ผ่านด่านแล้ว
เค้าชนะ "เฮียเต้าหู้"
เจ้าบื้อนี่ ไม่เลวนะ
เค้าเลียนแบบท่าทางคนอื่น
ทำได้เหมือนมาก
ท่านอา
ข้าผ่านด่านแล้ว
ท่านแม่ ข้าทำได้แล้ว
ท่านปรมาจารย์เฉิน อยู่ที่ไหน
ท่านปรมาจารย์เฉิน ข้าจะฝึกกังฟู
อะไรกันเนี่ยะ?
ท่านอา
ข้าทำได้แล้ว
ท่านอา
ท่านปรมาจารย์เฉิน
ข้าจะฝึกกังฟู
ท่านอยู่ที่ไหน?
ท่านแม่...ข้าชนะแล้ว
อะไรกันเนี่ยะ?
เจ้าบี้อ เอาชนะได้
ที่แท้ มีท่านคอยช่วย
เค้าแค่เลียนแบบท่าทาง
เท่ากับท่านช่วยเค้าขโมยเรียนวิชา ผิดกฎของหมู่บ้าน
ข้าก็แค่...ดูอยู่รอบนอก
ผิดกฎข้อไหนกัน
เครื่องจักรประหลาด!
เร่งเครื่องอีก!
ครับ!
ถึงหมู่บ้านเฉินแล้วครับ
เร่งมีอหน่อย!
รางรถไฟชุดใหม่เตรียมพร้อมแล้ว
"จื่อจิ้ง"
ประกาศ จากท่านข้าหลวง
เพื่อสร้างทางรถไฟสายจื๋อลี่
คนที่หมู่บ้านเฉิน ต้องย้ายออกภายใน 7 วัน
เมื่อถึงกำหนด จะเดินเครื่องจักรเข้าไป
ทำลายทุกอย่าง โดยไม่มีข้อยกเว้น
จะพังบ้านของพวกเรา
ไอ้จืด!
อย่าคิดว่าเอาไอ้เครื่องนี่มา
แล้วพวกเราจะกลัวนะ
"หยู้เหนียง"
หลบไป
"แคลร์" หยุดก่อน!
"ฟาง จี่อจิ้ง"
ที่นี่คือบ้านเกิดเจ้า
เจ้าทำยังงี้ได้ไง
ไปซะ เอาเครื่องจักรนี่กลับไป
ทำไมทุกคนถึงเงียบกันหมด
"ท่านลุง 3" บอกว่า
พวกเค้าทั้งหมดยอมย้ายหนี
เพื่อหลบปัญหานี้
ต้องตามหาผู้ใหญ่บ้านก่อน
พ่อของเรา
ท่านไปมาไร้ร่องลอย
เดี๋ยวอยู่ๆ ก็โผล่ออกมา
เกิดเรื่องขนาดนี้ ยังไม่ปรากฏตัวอีก
เจ้าก็รู้
ท่านพ่อชอบอิสระ
ชอบอิสระ?
หรือทิ้งหน้าที่ตัวเอง
"หยู้เหนียง"
เจ้าจะไปไหน?
ในเมื่อผู้ใหญ่ไม่รับผิดชอบ
ข้าไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก
ระวัง!
เร็วๆ เข้า
อันตราย "วัตถุระเบิด"
ลดกำลังลงมาที่ 340 แรงม้า
ครับท่าน!
ข้าบอกให้ลดกำลังเครื่องลง ก่อนหน้านี้แล้ว
เจ้าอ่านใจข้าออกอีกแล้ว
ข้ารู้จักท่านมานานแล้ว
ต้องรู้ใจท่าน แน่นอน
ที่จริงเจ้าไม่อยากจะทำลายหมู่บ้านนี้หรอก
แค่อยากจะให้พวกเค้ายอมรับเจ้า
ข้าเห็นผู้หญิงคนนั้นแล้ว
ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
ในที่สุดข้าก็รู้ว่า ทำไมเจ้าถึงอยากกลับมาที่นี่
นี่มันคนละเรื่องกันนะ
ที่ข้ากลับมา
"แคลร์"
ข้ากลับมา เพื่อนำความรู้ที่มีมาสร้างผลงาน
ข้าอยากช่วยพวกชาวบ้าน
พ้นจากความยากจน และความไม่รู้
ข้าไม่ฟังเรื่องพวกนี้หรอก
ข้าดูออกจากแววตาของเธอ
เธอชอบเจ้าจริงๆ
บอกแล้วไง ข้ามาทำงาน
แล้วข้าล่ะ
ข้ามน้ำข้ามทะเลมาที่นี่
เจ้าคิดว่าข้ามาเพื่อเรื่องงาน อย่างเดียวเหรอ
เจ้าน่าจะรู้ใจข้าดี
ระหว่างที่ข้าทำงานอยู่ จะไม่คิดถึงเรื่องส่วนตัว
ถ้างั้น รีบทำให้เสร็จเถอะ
นี่คือคู่มือการใช้งาน
เครื่องจักรกล เป็นหน้าที่เจ้าล่ะ
ของเล่นต่างชาติชิ้นนี้ วิเศษยิ่งนัก
ไม่ธรรมดาจริงๆ
อะไรกันเนี่ยะ?
ไอ้นี่มัน?
ร้องเพลงได้ด้วย
นี่คือ "เครื่องเล่นจานเสียง"
เสียงเจ้า เสียงเพลง เสียงตด
ไม่ว่าอะไร มันจำได้หมด
ข้าซ่อมตั้งนานกว่าจะเสร็จ
อีกอย่าง
ที่ข้าจะบอก
เจ้าใช้พลังเกินตัว
เลือดไปรวมอยู่ที่หัว
ติ่งเนื้อเจ้าคล้ำลงแล้ว ห้ามใช้กำลังอีกเด็ดขาด
เจ้าสลบไปถึง 1 คืนเต็ม
ตอนเจ้าสลบ
ที่หมู่บ้านเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
เกิดเรื่องอะไรครับ
พวกเค้าส่งเครื่องจักรประหลาด เข้ามาทำลายหมู่บ้าน
คงอีกไม่นาน
หมู่บ้านเฉิน จะโดนทำลายหมด
ไม่มีหมู่บ้านเฉิน
ก็ไม่มี "หมัดตระกูลเฉิน" ด้วย
ข้าไม่ยอมนะ
ข้าต้องขวางมัน
เครื่องจักรนี่
แม้แต่ "ปรมาจารย์เฉิน" ยังสู้ไม่ได้
เจ้าจะไหวเหรอ?
"ปรมาจารย์เฉิน" ยังสู้ไม่ได้
ใช่
งั้น...ทำยังไง
นี่เครื่องจักร
ทหารต่างชาติ
ส่วนนี่คือ ที่อาบน้ำ
เต้นท์พัก
นี่เจ้านะ
อย่างแรก ไปยืมชุดคนงานที่อาบน้ำมา
เดินตรงไป
พวกทหารยาม ไม่รู้จักเจ้า
ที่นี้เจ้าก็มาถึงฐานนอกแล้ว
เมื่อถึงด้านบนแล้ว ให้ระวังทหารยามด้วย
รอจนเค้าไป
เจ้าค่อยตรงเข้าไปข้างใน
หากเจ้าช่วยทำลายเครื่องจักรกล
เจ้าก็คือ วีรบุรุษของหมู่บ้านเฉิน
พอถึงเวลา เจ้าอยากเรียนกังฟู
ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น
แค่นี้เองเหรอ
แค่นี้เหรอ?
อย่างแรก พวกเราต้องวิเคราะห์ ว่าจะทำลายมันอย่างไร
"แคลร์" ข้าเข้าไปนะ
เข้ามา
อย่าไปเลยนะ
หากข้าไม่ไป จะถูกคนอื่นหัวเราะเอาได้
เจ้าก็บอกอย่างชัดเจนแล้ว
ข้าต้องการเจ้า "แคลร์"
ข้าเป็นแค่ รางรถไฟสายหนึ่งของเจ้า
ฟังนะ
ข้ารักเจ้ามาตลอด
แต่ทางบ้านเจ้าสูงส่งยิ่งนัก
ข้าก็แค่...
ข้าไม่ถือ
ข้าต้องถือ
ตั้งแต่ข้าเป็นเด็ก
ต้องทนก้มหน้ามาตลอด
เงยหน้าขึ้นมาเมื่อไหร่
ไม่เจอคนดูถูกก็เหยียดหยาม
แต่เมื่อพบเจ้า
ข้ารู้สึกแตกต่าง
ข้าไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน
เจ้าเปลี่ยนแปลงข้า "แคลร์"
"หยู้เหนียง"
วันต่อมา
ช่วยแปลมันหน่อย
อย่างเจ้า ต้องรู้ภาษาต่างชาติแน่
ข้ากินเงินเดือนหลวง
มีหวังหัวหลุดจากบ่าแน่
หากเจ้าไม่ทำ
หัวเจ้าหลุดตอนนี้แน่
เจ้ารีบทำซะ
คู่มือการใช้
ที่เจ้าวาดนี่...
ต้องดูแบบนี้
แล้วก็นี่
นี่ด้วย
นี่อีก! นี่อีก!
ยังมี...นี่อีก!
พอ...พอ ข้าเข้าใจแล้ว!
ที่เจ้าวาดมาคืออะไรกัน?
โชคดีที่ยังดูรู้เรื่อง
ที่เจ้าเห็นอยู่นี่...
คีอ โครงสร้างภายในทั้งหมด ของเครื่องจักรกล
หน้าที่ของเจ้า
ไปที่เฟืองเครื่องยนต์ ชั้นล่างสุด
แต่ที่ชั้นล่าง มีพวกทหารยามเฝ้าอยู่
ดังนั้น เราต้องเข้าจากทางด้านบน
ประตูหลัง
สามารถไปถึงทางด้านบน
ระหว่างทางด้านบน มีไอน้ำพ่นอยู่ตลอดเวลา
พร้อมนะ
ไป
มาถึง สุดทางเดิน
เจอบันไดเวียน
เดินลงไปชั้นล่างสุด
ที่ชั้นล่าง เครื่องยนต์อยู่ทางนี้
ด้านหน้า มีทหารเฝ้าอยู่
พวกเราต้องอ้อมไปทางข้างหลัง
ด้านหลังของเครื่องยนต์ ยังมีทหารอีกคน
โชคดี ที่เค้าหันหลังให้เจ้า
เจ้าแค่ย่องมาตีให้สลบเท่านั้น
ถ้าโชคไม่ดีละ?
งั้นก็จิ้มลูกกะตามันเลย
เมื่อถึงตรงนี้
ยินดีกับเจ้าด้วย
ในที่สุดเจ้าก็มาถึง แกนกลางเครื่องยนต์แล้ว
ตอนนี้แหละ
เจ้าก็เอาหยิบท่อนเหล็กออกมา
แค่สกัดเฟืองให้อยู่
เครื่องจักรก็เสียแล้ว
เฟืองอันไหน?
ถ้าข้าสกัดเฟืองไม่อยู่ จะทำยังไง
พวกทหารก็มาล้อมเจ้า!
ทีแรก เจ้าต้องลอบหนีไปได้
แต่ว่า...ตอนนี้
เจ้าทำได้แค่ สวดขอพรเท่านั้น
มันอยู่ที่นั่น!
อย่าให้มันหนีไปได้
จับเขาไว้!
เจ้าก็มาด้วย?
ข้าควรถามเจ้ามากกว่า!
เห็นกลไกพวกนี้ไหม?
เราต้องหากลไกนี่ให้เจอ
ถึงจะทำลายเครื่องจักรกลได้
ไอ้เครื่องประหลาด หลับอยู่รึไง
กลไกอยู่ที่ไหนนะ
ใช่ตรงนี้ไหม?
ตื่นเดี๋ยวนี้!
อันนี้ไหมนะ
รีบไปให้พ้นเลย
ไม่งั้น อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้านะ
ได้ยินแล้วใช่ไหม?
หลังจากสร้างทางรถไฟเสร็จ
ข้าจะรีบไปหาเจ้า
หากเจ้าคิดถึงอนาคตของเราจริง
ก็ไปกับข้า
"ลู่ฉ๋าน"
ต้องเป็นที่นี่แน่
หยุดนะ!
อย่าเข้ามานะ
วันนี้ ข้าต้องทำลายมันให้ได้
หากเจ้าทำลายมัน
เจ้ากับข้าต้องเป็นศัตรูกัน
ได้เลย! เป็นไงเป็นกัน
หนีเร็ว
"แคลร์"
เครื่องจักรถูกทำลายแล้ว
ข้าก็เช่นกัน
"จื่อจิ้ง"
"แคลร์"
มันถูกทำลาย...ก็ดีแล้ว
พวกเราจะได้กลับลอนดอนไง
กลับไปพร้อมกัน
ข้าต้องทำลาย "หมู่บ้านเฉิน"
เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
หลีกหน่อย
หลีกหน่อย!
นั่น "หยู้เหนียง" นี่!
"หยู้เหนียง"
"หยู้เหนียง"เป็นอะไร
"หยู้เหนียง"
วางข้าลง
"หยู้เหนียง"
ไม่เป็นไรนะ?
"หยู้เหนียง" เกิดอะไรขึ้น?
เครื่องจักรถูกข้า...
เครื่องจักร ถูกพวกเราทำลายลงแล้ว
ข้าด้วย!
วีรบุรุษ!
หยุด! หยุด! หยุด!
ข้ามาฝึกกังฟู!
ตอนนี้ฝึกได้ยัง?
เจ้าทำไปทั้งหมดเพื่อฝึกกังฟู?
ใช่แล้ว
"ท่านอา" บอกว่า
หากข้าทำลายมัน ก็สามารถฝึกหมัดตระกูลเฉินได้
ท่านอา?
หมายถึงข้าเหรอ
อะไรกันเนี่ยะ?
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ!
ท่านก็คือ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง"
ไม่ใช่ใครอื่น
มณฑลเหอหนาน หมัดตระกูลเฉิน คือข้านี่แหละ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง"
"เหลียง เจียฮุย" เป็น "เฉิน ฉ๋างซิ่ง"
ท่านหลอกข้า!
เอ๊ะ...ไม่นิ
ท่านไม่เคยปฏิเสธ ว่าคือ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง"
ช่างมันเถอะ
ตอนนี้ข้าฝึกกังฟูได้ยัง?
ไม่ได้
หมู่บ้านเฉิน กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่
เครื่องจักรถูกทำลายแล้ว จะมีเรื่องอะไรอีก
เหตุผล ที่ข้าให้คนนอกไปทำลายเครื่องจักร
ก็หวังว่าเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น ไม่เกี่ยวกับคนในหมู่บ้าน
ไม่คิดว่าเจ้าจะร่วมด้วย
ทั้งยังมีคนตายอีก
มีคนตาย หมายความว่าไง
ตอนเครื่องจักรระเบิด
หญิงต่างชาติคนนั้นก็เสียชีวิตด้วย
ภัยครั้งนี้ไม่อาจหลีกเลี่ยง
พวกทหาร กำลังจะมาถึงที่หมู่บ้าน
ทุกคนเตรียมตัวรับศึก
เมื่อพวกทหารมาถึง
พวกเราต้องต้อนรับให้เหมาะสม
เป้าหมายของพวกเราคีอ ปกป้องหมู่บ้านเฉิน
พยายามไม่ให้มีการตายเกิดขึ้น
"หยาง ลู่ฉ๋าน" ภายในบาดเจ็บสาหัส
ไม่ควรใช้กำลังอีก
ที่เหลือประจำตำแหน่งของตน
รอฟังสัญญาณจากข้า
พวกเรา ดำเนินตามแผน 4 ขั้นตอน
จำให้ดี แค่จับศัตรูมัดไว้
ไม่ก็วางกับดัก
ทำร้ายศัตรู เป็นทางออกสุดท้าย
แผนที่ 1: ข่มขวัญกำลังใจ
ทำไมถึงมีหมอกได้นะ
แผนที่ 2: ชายหญิงเกื้อกูล
มัวรีรออยู่อีก ยิงเลย
พวกทหารยิงมาแล้ว
"พี่ 6" ถูกยิงแล้ว
ใส่ดินปืน
หมู่บ้านเฉินฟังคำสั่ง
ทำลายแผนสร้างรถไฟ ถือเป็นโทษหนัก
รีบส่งตัว "เฉิน หยู้เหนียง" "หยาง ลู่ฉ๋าน"
และผู้บงการ "เฉิน ฉ๋างซิ่ง" ออกมารับโทษแต่โดยดี
ไม่เช่นนั้น
จะถือว่าพวกเจ้าทั้งหมด สมรู้ร่วมคิด
เจ้ากล้าใช้ปืนทำร้ายคนที่หมู่บ้านเหรอ!
แผนที่ 3: ไม้แข็งเจอไม้อ่อน
"ฟาง จี่อจิ้ง"
เจ้ายังเป็นคนอยู่ไหม?
พวกเจ้าหาเรื่องเอง!
จับไว้
ไป!
"หยู้เหนียง" ระวังนะ!
น่าแปลก!
เจ้าหนุ่มนั่น ทำไมเป็นหมัดตระกูลเฉิน
"หยู้เหนียง"
เจ้าทึ่ม
เรียงแถว
"ลู่ฉ๋าน"
พร้อมยิง!
เร็วเข้า รีบหมอบลง!
แผนสุดท้าย: ใต้ฟ้ามีเพียงหนึ่ง
จับพวกเค้าไว้!
ใส่ดินปืน
พวกเรารีบออกมาไล่พวกทหาร ไปให้หมด
พวกเรา รีบไล่พวกทหารไปให้พ้น
ไสหัวไปจากที่นี่
ไม่ใช่...
ไม่ใช่ข้า ที่สั่งให้ยิงนะ
ลู่ฉ๋าน ลู่ฉ๋าน!
เจ้านี่ "แซ่หยาง"
เป็นคนนอกแท้ๆ
ทำไมถึงเป็นหมัดตระกลูเฉิน?
ขอข้าตอบท่าน
เจ้าหนุ่มนี่ อยู่ที่หมู่บ้านมาหลายวันแล้ว
บอกจะฝึกวิชากังฟู
ห้ามยังไงก็ไม่ฟัง
พวกเราใช้กำลังเพื่อขับไล่เขา
แต่เจ้าหนุ่มกับเลียนแบบ กระบวนท่า
เท่ากับว่าได้ฝึกวิชาไปในตัว
เรียนรู้ไปถึง 7 กระบวนท่า
ถ้างั้น เท่ากับขโมยเรียนวิชา
เค้าไม่ได้มีเจตนาจะขโมยเรียน
"หยาง ลู่ฉ๋าน" ทำออกโจ่งแจ้ง
ต่อหน้าต่อตาพวกเราทุกคน
จะใช่ขโมยได้ไง
ต่อหน้าทุกคน!
ไม่นับว่าขโมย!
อย่างนี้ไม่ใช่ขโมย
นี่แหละขโมย!
พอแล้ว!
ถึงแม้จะฝึกต่อหน้าทุกคน
แต่ก็ไม่ได้รับอนุญาต
ทำโดยพลการ
ก็คือขโมย
เจ้าบื้อ เอาชีวิตเข้าแลก ช่วยหมู่บ้านให้พ้นภัย
ขับไล่พวกทหาร
บุญคุณนั้น ไม่สามารถลบล้างได้หรือ
บุญคุณต้องทดแทน
แต่ความผิดต้องรับโทษ
ไร้มนุษยธรรม
พูดเช่นนั้นได้ไง
ท่านนี่แหละ
ถ้าไม่แนะนำเค้า
เจ้าบื้อไม่ชนะหรอก
อะไรนะ เจ้าสอนเค้าเหรอ?
เค้ามี "มงกุฎบุปผา" มาแต่เกิด
รอบ 100 ปี ถึงจะมีอัจฉริยะแบบเค้าได้
ข้าช่วยคนมามาก
ก็หวังจะช่วยเค้าได้
เรื่องผิดกฎบรรพชน
ข้าไม่เคยฝ่าฝีน สอนเค้าแม้แต่น้อย
ตอนนี้
"มงกุฎบุปผา" เปลี่ยนเป็นสีดำแล้ว
เค้าคงไม่รอดแน่
ไม่รอดแน่!
กฎของบรรพชน ข้ายึดมั่นและปฏิบัติมาตลอด
ขอท่านเห็นแก่เค้า ที่บาดเจ็บสาหัส
อย่าทรมาน ด้วยการทำลายวรยุทธ
ให้เค้าไปอย่างสงบเถิด
ไม่ได้
กฎของบรรพชน ขโมยเรียนวิชาต้องทำลายวรยุทธ
ถ้าเช่นนั้น จะทำลายวรยุทธอย่างไร
ข้าเรียนกังฟูมาทั้งชีวิต
ไม่เคยรู้วิธี
ท่านคงรู้ดี
ตัดเอ็นและกระดูกเท้า ทำให้ใช้ไม่ได้อีก
หักกระดูกแล้ว เค้ายังสู้ได้
ท่านต้องตัดเอ็นมีอ
ถ้ายังไม่ได้อีก
ต้องหักกระดูกซี่โครง
ทำเหมือนคนขายหมู
ข้าทำไม่ได้หรอก!
ทำไม่ได้ ก็ต้องทำ!
"โหย่วจื๋อ" เอาดาบของบรรพชนมา
ท่านพ่อ รีบหาทางเร็วเข้า
ตอนนี้ มีคนเดียวที่จะช่วยเค้าได้
หมายถึงใครกัน?
เจ้าไง
ช้าก่อน!
ปัญหาอยู่ที่ "แซ่" ใช่ไหม
ข้าจะขอเค้าแต่งงาน
เค้าต้องใช้ "แซ่เฉิน" โดยปริยาย
เรื่องขโมยวิชา ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
ท่านพ่อ
ท่านเห็นว่าไง
เจ้าจะทำอะไร ก็ตามใจ
ข้าจะห้ามได้อย่างไร
ท่านพ่อไม่ว่าอะไร
งั้นพวกเรายุติแค่นี้
ช่างลึกล้ำ น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
ความย่อยยับของเจ้า
พิสูจน์ให้เห็นว่า "วู ซู" ของชาวจีนลึกล้ำยิ่งนัก
เปรียบกับอาวุธของต่างชาติ ลึกซึ้งยิ่งกว่า
แค่...หมู่บ้านเฉินเท่านั้น
เล่นงานเจ้ากับเครื่องจักรซะป่นปี้
"ที่ปรึกษาต่างชาติ" ต้องมาตายด้วย
หากเรื่องนี้รู้ถึงองค์ชายละก็
หากท่านกล่าวโทษ
ข้าจะให้เจ้ารับผิดเป็นรายแรก
ดูสภาพของเจ้าซิ
พวกสำนักงานจากต่างชาติ จะเอาอะไรมารับมือ
รีบๆ เอาออกมา
พี่ "หยู้เหนียง"
ทำไมมาแต่งกับเจ้าบื้อละ
เป็นเด็กอย่าพูดเหลวไหล
ท่านทั้งสอง
มาจากที่ไหน แล้วจะไปที่ใด
วันนี้หมู่บ้านเฉิน มีเรื่องน่ายินดี
ผู้ใหญ่มีคำสั่ง
ห้ามคนนอกเข้าในหมู่บ้าน
ต้องขออภัยด้วย
แล้วถ้าข้าจะเข้าไปล่ะ
ท่านผู้เยี่ยมยุทธ
โปรดฟังข้าก่อน
หากคิดมาหาเรื่องที่นี่
ท่านมาผิดที่แล้ว
"ลุงฉิ๋น" ท่านดูให้ดีก่อน
ข้าใช่ คนมาหาเรื่องไหม
จบแล้ว
อันที่จริง...
มันยังไม่จบ
มองเห็นชายฝั่งแล้ว
พวกเราถึง "เทียนจิน" แล้ว
จะขึ้นฝั่งแล้ว เตรียมตัวให้ดี
พวกเราต้องใช้มัน กับทหารจีนเหรอ
ไม่ใช่สำหรับทหาร
เคยได้ยินเกี่ยวกับ "กังฟู" ไหม?
กังฟู!
ฝนจะตกแล้ว
เร็วเข้า รีบหาผ้าคลุมปืนใหญ่
อย่าให้เปียกฝนเป็นอันขาด
รีบกางผ้าใบ
บรรยายไทยโดย กิมฮื้อ ฮก ลก ซิ่ว
[THAI]